Found 299 bookmarks
Newest
Amerika flirt met een gevaarlijk oud script waarin massadeportaties, geweld en oorlog elkaar versterken
Amerika flirt met een gevaarlijk oud script waarin massadeportaties, geweld en oorlog elkaar versterken

De Amerikaanse democratie deporteren Wat zich deze herfst in de VS ontvouwt, roept ongemakkelijke historische echo’s op. Net als in het najaar van 1938 in nazi-Duitsland wordt een beleid van massadeportaties vergezeld door groeiende binnenlandse repressie en een steeds agressievere blik naar buiten.

Timothy Snyder

17 december 2025

Cadeau geven

Delen

Leeslijst

ICE-agenten proberen straatverkopers te arresteren in Chinatown terwijl omstanders protesteren. New York, oktober © Michael Nigro / Sipa USA / ANP In bepaalde opzichten doet deze herfst in de Verenigde Staten denken aan de herfst van 1938 in nazi-Duitsland, toen de massale deportatie van mensen zonder papieren een van Hitlers meest ambitieuze dwangmaatregelen was vóór het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. Ook in de VS wordt het verband tussen binnenlandse onderdrukking en buitenlandse agressie steeds zichtbaarder.

In dat najaar van 1938 arresteerden de Duitse politie en de SS zeventienduizend joden met de Poolse nationaliteit en zetten hen de grens over naar het naburige Polen. Dit bracht een reeks gebeurtenissen op gang die een verhelderend perspectief bieden op de huidige situatie in de VS. Een familie werd gedeporteerd; een wanhopige vluchteling nam wraak; de regering organiseerde een pogrom en herorganiseerde haar politiemacht; vervolgens brak er een oorlog uit.

Het gezin in kwestie was de familie Grynszpan. De ouders waren in 1911 vanuit het Russische Rijk naar Duitsland verhuisd. Hun kinderen waren in Duitsland geboren, spraken Duits en zagen zichzelf als Duitsers. Hun zoon Herschel was naar Parijs vertrokken om bij familie te wonen, maar kreeg daar te maken met allerlei problemen rond zijn documenten, waaronder het verlies van zijn staatsburgerschap.

Toen Herschel in de zomer van 1938 in Frankrijk een permanente verblijfsvergunning werd geweigerd, verborg hij zich op een zolder om deportatie te voorkomen. Daar ontving hij een kaartje van zijn zus met de woorden: ‘Het is allemaal voorbij voor ons.’ Herschel besloot wraak te nemen. Op 7 november 1938 liep hij de Duitse ambassade in Parijs binnen en schoot hij de diplomaat Ernst vom Rath neer. Een beleid van massale deportatie had een reactie uitgelokt die – al waren de details niet te voorspellen – nauwelijks verrassend was.

In Berlijn ontwaarden de nazi’s een kans. Joseph Goebbels verzon een samenzwering en koppelde de daad van één persoon aan de vermeende schuld van een hele groep. Hitler gaf Goebbels vervolgens toestemming om twee dagen later een landelijke pogrom te organiseren: de Kristallnacht. De SA, de SS en de Hitlerjugend, samen met vele andere Duitsers, vernielden joodse winkels, verbrandden joodse boeken, ontheiligden Thora-rollen en vielen joodse huizen binnen. Ongeveer 91 joden werden vermoord en honderden pleegden zelfmoord. Tienduizenden joodse mannen werden naar concentratiekampen gedeporteerd.

Negen decennia later kon niemand precies voorspellen wat er zou gebeuren toen de regering-Trump de deportatie van mensen zonder papieren tot kernpunt van haar beleid maakte en de Nationale Garde inzette in Los Angeles en Washington, steden die volgens Trump moesten worden gezien als ‘oefenterreinen voor ons leger’ en ‘oorlogsgebieden.’ Maar dat dit gevolgen zou hebben, was te voorzien. Die gevolgen dienden zich aan in de vorm van de recente schietpartij op twee leden van de Nationale Garde die in Washington patrouilleerden. Een van hen overleed later aan haar verwondingen.

De verdachte is een vluchteling uit Afghanistan die in zijn thuisland had meegeholpen aan de Amerikaanse oorlogsinspanningen. Net als Grynszpan is hij iemand die trauma en ontmenselijking heeft ervaren. Omdat hij in zijn eigen land had gevochten en gedood voor een buitenlandse regering, had hij reden om te verwachten dat hij en zijn familie in de VS zouden worden opgevangen nadat zij uit Afghanistan waren geëvacueerd. In plaats daarvan lijkt hij alleen maar met teleurstellingen te zijn geconfronteerd.

Zijn ervaringen, zo meldde The New York Times, leken op griezelige wijze op die van Grynszpan. Hoewel ‘onduidelijk was wat precies de aanleiding was’ voor de aanval, had een vrijwilliger die met de familie werkte ‘de indruk dat het deels te maken had met zijn frustraties over de onzekerheid van het Amerikaanse immigratieproces’ en met de angst van zijn familie dat zij ‘naar Afghanistan zouden worden gedeporteerd omdat zijn aanvraag voor een speciaal immigratievisum maar bleef aanslepen’. Dit is uiteraard geen excuus voor een afschuwelijke daad. Maar het is wel een feit dat nodig is om de context en structuur van dit historische moment te begrijpen.

Het was te verwachten dat de Amerikaanse president Donald Trump dit geweld zou proberen uit te buiten. Hij kondigde aan ‘derdewereldlanden’ op de korrel te zullen nemen, gaf migranten de schuld van vrijwel alle problemen in Amerika en noemde Somaliërs ‘vuilnis’. Trump sprak openlijk de wens uit om miljoenen mensen te deporteren en om Amerikanen van wie hij de waarden minacht – of die volgens hem niet passen binnen de ‘westerse beschaving’ – hun staatsburgerschap af te nemen. Voor niet-staatsburgers in de VS zal het leven hierdoor nóg moeilijker worden.

Wat staat ons nu te wachten? Voor de nazi’s waren de massadeportaties en pogroms van het najaar van 1938 stappen richting de oprichting van een gecentraliseerde nationale politie: het Reichssicherheitshauptamt (RSHA), dat een jaar later werd gevormd. In de VS voltrekt zich iets vergelijkbaars met Immigration and Customs Enforcement (ICE). Deze dienst, die oorspronkelijk alleen verantwoordelijk was voor deportaties, heeft inmiddels ook spionagefuncties op zich genomen, burgers geprovoceerd en is versterkt met soldaten van de Nationale Garde. In die zin ontwikkelt ICE zich steeds meer tot een soort nationale politiemacht, compleet met ideologische propaganda en nauwe banden met de strijdkrachten.

In zekere zin hebben de massale deportaties en de Kristallnacht bijgedragen aan de consolidatie van het naziregime. Maar dit soort instabiliteit was niet populair in Duitsland – net zoals de ICE-invallen tegenwoordig niet populair zijn in Amerikaanse steden. De radicalere vervolgstappen werden destijds pas mogelijk onder de dekmantel van een oorlog. Ook in de VS zou dat de logische volgende stap zijn binnen de ‘regime change’ die Trump lijkt na te streven. Oorlog biedt namelijk een makkelijke manier om ‘interne vijanden’ uit te schakelen door hen in verband te brengen met een externe vijand.

Voor Trump zou het starten van een oorlog met Venezuela (of een ander land) de volgende logische stap zijn om de regimewisseling in eigen land dichterbij te brengen. Het is niet moeilijk te zien dat Trump dit begrijpt, gezien zijn toenemende provocaties sinds de zomer, toen de VS begonnen met het aanvallen van vermeende drugssmokkelaars in de Caribische Zee, waaronder schipbreukelingen die omkwamen bij een duidelijke schending van het internationaal recht.

Het verleden herhaalt zich nooit precies, maar het leert ons wel iets – en het leert iedereen iets. Zij die autoritarisme in Amerika nastreven, weten dat het aanwakkeren van emoties rond politieke identiteit kan leiden tot onrust en uiteindelijk tot een regimewisseling. Maar ook zij die de democratie in Amerika willen beschermen, kunnen het patroon herkennen. Door het te benoemen, zetten zij de eerste cruciale stap om dat proces een halt toe te roepen.

De Amerikaanse democratie deporteren Wat zich deze herfst in de VS ontvouwt, roept ongemakkelijke historische echo’s op. Net als in het najaar van 1938 in nazi-Duitsland wordt een beleid van massadeportaties vergezeld door groeiende binnenlandse repressie en een steeds agressievere blik naar buiten. Timothy Snyder - + Bio Timothy Snyder is hoogleraar geschiedenis aan de Universiteit van Toronto. Hij is auteur van onder meer Over vrijheid en Over tirannie. 17 december 2025 Cadeau geven Delen Cadeau geven Door iedereen te lezen Regulier delen Door abonnees te lezen Geef 30 dagen gratis toegang tot het artikel. U kunt deze maand nog 5 artikelen weggeven. E-mail Kopieer link Whatsapp LinkedIn Bluesky Facebook Mastodon Threads X/Twitter Reddit Attendeer een Groene-abonnee op dit artikel. E-mail Kopieer link Whatsapp LinkedIn Bluesky Facebook Mastodon Threads X/Twitter Reddit Meer informatie over het delen van artikelen Hoe werkt het delen van artikelen? Artikel cadeau geven Als Groene-abonnee kunt u elke maand 5 artikelen weggeven. Het geschonken artikel is 30 dagen onbeperkt te lezen door de ontvanger(s), met of zonder abonnement. Aan het begin van elke maand kunt u weer 5 artikelen weggeven. Regulier delen Het artikel kan door andere abonnees van De Groene Amsterdammer worden gelezen. Mensen zonder abonnement kunnen het artikel wellicht ook lezen, maar dit is vanwege onze betaalmuur niet gegarandeerd. Terug Leeslijst ICE-agenten proberen straatverkopers te arresteren in Chinatown terwijl omstanders protesteren. New York, oktober © Michael Nigro / Sipa USA / ANP In bepaalde opzichten doet deze herfst in de Verenigde Staten denken aan de herfst van 1938 in nazi-Duitsland, toen de massale deportatie van mensen zonder papieren een van Hitlers meest ambitieuze dwangmaatregelen was vóór het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. Ook in de VS wordt het verband tussen binnenlandse onderdrukking en buitenlandse agressie steeds zichtbaarder. In dat najaar van 1938 arresteerden de Duitse politie en de SS zeventienduizend joden met de Poolse nationaliteit en zetten hen de grens over naar het naburige Polen. Dit bracht een reeks gebeurtenissen op gang die een verhelderend perspectief bieden op de huidige situatie in de VS. Een familie werd gedeporteerd; een wanhopige vluchteling nam wraak; de regering organiseerde een pogrom en herorganiseerde haar politiemacht; vervolgens brak er een oorlog uit. Het gezin in kwestie was de familie Grynszpan. De ouders waren in 1911 vanuit het Russische Rijk naar Duitsland verhuisd. Hun kinderen waren in Duitsland geboren, spraken Duits en zagen zichzelf als Duitsers. Hun zoon Herschel was naar Parijs vertrokken om bij familie te wonen, maar kreeg daar te maken met allerlei problemen rond zijn documenten, waaronder het verlies van zijn staatsburgerschap. Toen Herschel in de zomer van 1938 in Frankrijk een permanente verblijfsvergunning werd geweigerd, verborg hij zich op een zolder om deportatie te voorkomen. Daar ontving hij een kaartje van zijn zus met de woorden: ‘Het is allemaal voorbij voor ons.’ Herschel besloot wraak te nemen. Op 7 november 1938 liep hij de Duitse ambassade in Parijs binnen en schoot hij de diplomaat Ernst vom Rath neer. Een beleid van massale deportatie had een reactie uitgelokt die – al waren de details niet te voorspellen – nauwelijks verrassend was. In Berlijn ontwaarden de nazi’s een kans. Joseph Goebbels verzon een samenzwering en koppelde de daad van één persoon aan de vermeende schuld van een hele groep. Hitler gaf Goebbels vervolgens toestemming om twee dagen later een landelijke pogrom te organiseren: de Kristallnacht. De SA, de SS en de Hitlerjugend, samen met vele andere Duitsers, vernielden joodse winkels, verbrandden joodse boeken, ontheiligden Thora-rollen en vielen joodse huizen binnen. Ongeveer 91 joden werden vermoord en honderden pleegden zelfmoord. Tienduizenden joodse mannen werden n
·groene.nl·
Amerika flirt met een gevaarlijk oud script waarin massadeportaties, geweld en oorlog elkaar versterken
In het begin was het Woord
In het begin was het Woord
Het evangelie volgens Johannes biedt een unieke kijk op Jezus, met een bijzondere nadruk op zijn identiteit als het pre-existente Woord en de rol van dit Woord ...
·debijbel.nl·
In het begin was het Woord
God werd Duits toen protestanten het nationalisme omarmden | Trouw
God werd Duits toen protestanten het nationalisme omarmden | Trouw
Het negentiende-eeuwse Duitse nationalisme had niet op het nazisme uit hoeven lopen, stelt religiewetenschapper Johan Smits. ‘Nationalisme had toen nog weinig te maken met reactionaire denkbeelden.’
·trouw.nl·
God werd Duits toen protestanten het nationalisme omarmden | Trouw
'Ex-vriendin van slachtoffer tipte verdachten van bijna fatale beroving in Houten'
'Ex-vriendin van slachtoffer tipte verdachten van bijna fatale beroving in Houten'
Het Openbaar Ministerie eist 14 jaar gevangenisstraf voor twee verdachten van een bloedige roofoverval in Houten. Op 29 maart vorig jaar werd een 33-jarige man voor de deur van zijn appartementencomplex aan Het Spoor in Houten aangevallen en beroofd door twee mannen met messen. Daarbij werden ruim 11.000 euro aan contant geld en een Rolex-horloge buitgemaakt.
·rtvutrecht.nl·
'Ex-vriendin van slachtoffer tipte verdachten van bijna fatale beroving in Houten'
Reisernaartoe.nl: Hoorn - binnenstad vol historie
Reisernaartoe.nl: Hoorn - binnenstad vol historie
Hoorn is een stad met een rijke geschiedenis. Met historische panden en sfeervolle straatjes. Ik geef je een impressie.
·reisernaartoe.nl·
Reisernaartoe.nl: Hoorn - binnenstad vol historie
Trinta di Mei: De stilte voorbij - Curacao.nu
Trinta di Mei: De stilte voorbij - Curacao.nu
WILLEMSTAD – Vandaag, 56 jaar geleden, op 30 mei 1969 brak op Curaçao een volksopstand uit die diepe sporen heeft nagelaten in de geschiedenis van het eiland en het Koninkrijk der Nederlanden. Meer dan vijftig jaar later blijven de gebeurtenissen van die dag resoneren – niet alleen als herinnering aan sociaal onrecht en raciale ongelijkheid, […]
·curacao.nu·
Trinta di Mei: De stilte voorbij - Curacao.nu
Trump dag 130-132: Trump bericht dat Biden geëxecuteerd en gekloond is, Rubio wil Office of Remigration, Palantir gaat profielen alle Amerikanen maken, Kennedy verzint citaten en 133.000 kinderen in criminele database gezet - Reporters Online
Trump dag 130-132: Trump bericht dat Biden geëxecuteerd en gekloond is, Rubio wil Office of Remigration, Palantir gaat profielen alle Amerikanen maken, Kennedy verzint citaten en 133.000 kinderen in criminele database gezet - Reporters Online
Nieuwe besluiten van Trump en consorten, en nieuwe fallout. Een overzicht van dag 130, 131 en 132.
·reportersonline.nl·
Trump dag 130-132: Trump bericht dat Biden geëxecuteerd en gekloond is, Rubio wil Office of Remigration, Palantir gaat profielen alle Amerikanen maken, Kennedy verzint citaten en 133.000 kinderen in criminele database gezet - Reporters Online
George Puchinger: niet begraven, wel een grafsteen :: Geheugen van de VU
George Puchinger: niet begraven, wel een grafsteen :: Geheugen van de VU
Op de begraafplaats Westerveld te Driehuis bevindt zich een grafsteen waarop (onder meer) vermeld staat:  ‘Dr G. Puchinger / Amsterdam 1 april 1921 / Ede 15 september 1999’. George Puchinger was van 1971 tot 1986 (de eerste) directeur van het Historisch Documentatie Centrum voor het Nederlands Protestantisme aan de VU. Hoewel in Westerveld zijn naam op een grafsteen staat, ligt hij daar toch niet begraven. Wie was George Puchinger, en waarom prijkt zijn naam toch op de grafsteen? Door: Bert Lever George Puchinger werd op 1 april 1921 in Amsterdam geboren als zoon van Katharina Puchinger (1892-1926) die afkomstig was uit Seewiesen in Bohemen in Oostenrijk (nu Javorná in Tsjechië). Als ongehuwd zwanger kwam zij naar Amsterdam om daar te bevallen; wie de vader was, is onbekend. Om te kunnen werken bracht Katharina de kleine George onder in het Amsterdamse ‘Tehuis Annette’ dat in 1905 opgericht was ‘voor ongehuwde moeders en onverzorgde zuigelingen van alle gezindten’. Katharina was er vaak niet, omdat ze elders werkte. George kreeg dan extra aandacht van de directrice, mw. Maria Wilhelmina (Maria) Gerritsen (1875-1935). Toen de moeder van George in 1926, pas 33 jaar oud, in Leiden overleed, nam Maria Gerritsen de zorg voor het jongetje geheel op zich. Ze nam daartoe ontslag als directrice en aan haar werd de voogdij over het kind toegewezen. Zij werd hiermee de pleegmoeder van George en door hem met ‘moeder’ aangesproken. Ze gingen wonen bij de zus van Maria, Adriana Helena IJda (IJda) van Schaick-Gerritsen (1873-1966) en haar man Willem Hendrik van Schaick (1949-1940). Noemde George Maria ‘moeder’, IJda noemde hij ‘tante’. Overigens was IJda tot aan haar huwelijk in 1926 directrice van de ‘Gereformeerde Ziekenverpleging’ in Amsterdam geweest (die vanaf 1928 Julianaziekenhuis zou heten) .  In 1932 verhuisden ze met z'n allen naar Zeist. In 1935 overleed Maria Gerritsen, de pleegmoeder van George. Haar rol werd overgenomen door haar zus IJda, die zo zijn tweede pleegmoeder werd, maar die hij altijd ‘tante’ zou blijven noemen. Op beide pleegmoeders is hij gesteld geweest. Hoewel hij Rooms-Katholiek gedoopt was geworden, kwam hij via de dames Gerritsen in een Gereformeerd nest terecht en werd daarin ook opgevoed. Opleiding en benoeming aan de VU In Zeist behaalde Puchinger het diploma HBS-A, waarna hij in Utrecht Nederlands ging studeren. Hij vatte zijn studie breed op en volgde ook allerlei andere colleges. Tijdens de oorlog nam hij deel aan het verzet en bracht als gevolg daarvan enkele maanden door in de Strafgevangenis in Leeuwarden. Na de oorlog pakte hij de studie weer op en studeerde uiteindelijk in 1955 af in de wijsbegeerte. Puchinger publiceerde veel en werkte ook een aantal jaren op de documentatieafdeling van Koninklijke/Shell aan de geschiedschrijving van het bedrijf. Intussen studeerde hij op, en werkte hij aan, publicaties over de gereformeerde voormannen Abraham Kuyper en Hendrik Colijn. In 1969 resulteerde dit in een promotie aan de VU op een proefschrift over de laatste: Colijn en het einde van de Coalitie. In 1969 werd aan de Katholieke Universiteit Nijmegen (inmiddels Radboud Universiteit) het Katholiek Documentatiecentrum (KDC) opgericht met als doel ‘het erfgoed van het Nederlands katholicisme van na 1800 vruchtbaar te laten zijn voor vraagstukken van deze tijd’. Aan de VU, bracht dit de toenmalige bibliothecaris Johan Stellingwerff (1924-2010), en de rector Wilhelm Friedrich de Gaay Fortman (1911-1997), op het idee iets soortgelijks tot stand de brengen voor het protestantse erfgoed. Het leidde tot de oprichting van het Historisch Documentatiecentrum voor het Nederlands protestantisme na 1800 (HDC). Puchinger werd er directeur van en zou dat tot zijn pensionering in 1986 blijven. Hij was er ook daarna nog geregeld te vinden. Onder zijn leiding werden belangrijke collecties verworven en groeide het HDC uit tot een belangrijk centrum voor de geschiedschrijving over het Nederlandse protestantisme. Puchinger droeg hier zelf met een groot aantal publicaties ook aan bij. Levenseinde In 1997 kreeg Puchinger een lichte beroerte die hem belemmerde in zijn functioneren. Hij vereenzaamde in zijn grote patriciërshuis aan de Koningin Emmakade in Den Haag, al brachten vrienden hem bezoek en namen hem mee uit eten. In zijn laatste levensperiode verbleef hij in een Waals verzorgingstehuis, het Maison Gaspard de Coligny. Toen dit een verbouwing onderging, werden patiënten en personeel voor enkele weken ondergebracht in een hotel in Lunteren. En het is hier dat George Puchinger op 15 september 1999 overleed, naar zeggen na het genoten hebben van een goede maaltijd. Hij had bepaald dat zijn lichaam aan de wetenschap ter beschikking gesteld moest worden en zo is dat ook gebeurd. Hij werd dus niet begraven. Afscheid Drie maanden na Puchingers overlijden werd er op zaterdag 18 december een afscheidsbijeenkomst voor hem gehouden in de Westerkerk in Amsterdam. De bijeenkomst was georganiseerd door ‘zijn’ HDC. Tot de sprekers behoorden onder meer Puchingers opvolger als directeur van het HDC, Jan de Bruijn, en ook diens latere opvolger George Harinck. Natuurlijk werd er aandacht gegeven aan zijn werk als historicus, maar hij werd toch vooral herdacht als vriend. Dat deed ook zijn jeugdvriend, sinds het eind van de jaren '30, Jan Lever (oud-hoogleraar Dierkunde aan de VU). Deze vertelde onder meer een anekdote die ook vandaag weer actueel voorkomt. In de hongerwinter van 1944 was hij bij Puchinger op bezoek op diens kamer bij zijn stiefouders Van Schaick-Gerritsen. In het donker zaten ze bij kaarslicht uren met elkaar te praten. En ineens haalde Puchinger een blikje sardientjes tevoorschijn. In die tijd vrijwel ondenkbaar. Het echtpaar Van Schaick-Gerritsen had de vooroorlogse waarschuwing van minister-president Colijn om, met het oog op de dreigende tijden, voorraden in huis te halen, heel ruim opgevat en er was zelfs na vier jaar oorlog nog wat ‘extra’s’ ..... Het was een persoonlijke bijeenkomst, maar ook een kerkdienst onder verantwoordelijkheid van de Nederlandse Hervormde Gemeente van Amsterdam onder leiding van de voormalige VU-hoogleraar dogmatiek Jan Veenhof. Toch een grafsteen Puchinger droeg bij leven zorg voor de graven van zijn pleegmoeders. Als eerste betrof dat het graf van zijn eerste pleegmoeder, Maria Wilhelmina Gerritsen. Zij werd in 1935 bijgezet in het graf op De Nieuwe Ooster in Amsterdam waarin haar ouders al begraven lagen. Zijn tweede pleegmoeder, Adriana Helena IJda van Schaick-Gerritsen werd in 1966 begraven op de begraafplaats Westerveld in Driehuis; Puchinger zorgde voor een ‘liefhebbende’ tekst op de steen. Zijn pleegvader Willem Hendrik van Schaick was in 1940 op de begraafplaats Bosrust in Zeist begraven, later werd in dit graf diens nichtje Lammigje Dina Blanken (1909-1998) bijgezet. Na Puchingers overlijden werd zijn nalatenschap (grotendeels) ondergebracht in de Stichting De Honderd Gulden Reis. Deze heeft ook de verantwoordelijkheid op zich genomen voor de genoemde graven. Op initiatief van deze stichting werd in 2002 de naam van Puchinger bijgeschreven op de grafsteen van zijn tweede pleegmoeder op Westerveld. Ondanks het feit dat hij hier niet begraven werd en zijn lichaam aan de wetenschap te beschikking stelde, is er zo op deze begraafplaats op grafnummer KM138 wel een gedenkplek voor hem. Op de steen staat nu vermeld: Hier rust / mijn lieve, zorgzame, pleegmoeder / Mevrouw A. H. IJ. van Schaick-Gerritsen / 22 mei 1873 - 1 november 1996 / oud-directrice van het Juliana Ziekenhuis / te Amsterdam // Dr. G. Puchinger / Amsterdam 1 april 1921 / Ede 15 september 1999 // Tot de wederopstanding des vleses. / "Maar ieder in zijn eigen rangorde: Christus als eersteling, / Vervolgens die van Christus zijn" 1 Cor. 15:23. // "Vrees niet, want Ik heb u verlost, Ik heb u bij uw naam geroepen, gij zijt Mijn" / Jes. 43:1. Op de steen staat dus als plaats van overlijden vermeld ‘Ede’, terwijl hij in Lunteren stierf. Lunteren behoort evenwel wel tot de uitgestrekte gemeente Ede. Belangrijkste bronnen Kuijk, Jan. Vrienden nemen afscheid van 'romantische' Puchinger. Trouw, 20 december 1999. Puchinger, George (onder redactie van J. de Bruin en G. Harinck), 2001. Jonge jaren 1921-1945. Uitgeverij Aspect, Soesterberg, 344 pag. Verder lezen Bak, Peter (2009). G. Puchinger, Geheugen van de VU Bekijk ook de documentaire: George Puchinger: God heeft tijd voor ons Bert Lever is oud-student van de VU en nauw betrokken bij Terebinth, stichting voor funerair erfgoed. Hij schrijft voor deze site over graven van VU-persoonlijkheden. Met dank aan George Harinck.
·geheugenvandevu.nl·
George Puchinger: niet begraven, wel een grafsteen :: Geheugen van de VU
XR-activisten demonstreren bij NOS-gebouw
XR-activisten demonstreren bij NOS-gebouw
De hoofdredactie van de NOS wijst erop dat er de afgelopen jaren op verschillende momenten in gesprek is gegaan met vertegenwoordigers van XR.
·nos.nl·
XR-activisten demonstreren bij NOS-gebouw
Saarlooswolfhond
Saarlooswolfhond
Hij wordt vaak aangezien voor een wolf: de Saarlooswolfhond. Zaterdag zijn er zeker dertig bij elkaar in Woudenberg voor de jubileumshow van de Nederlandse Vereniging van Saarlooswolfhonden (NVSWH). Het ras én de verenging bestaan officieel precies 50 jaar.
·rtvutrecht.nl·
Saarlooswolfhond
Schaaktafels uit Maximapark gaan de wereld rond
Schaaktafels uit Maximapark gaan de wereld rond
Nadat een petitie van Jesús Medina Molina (55) uit Vleuten viral ging, werden in 2018 de eerste schaaktafels neergezet in het Utrechtse Maximapark. Zeven jaar later staan er schaaktafels op 277 locaties in Nederland en het idee gaat nu zelfs de wereld over.
·rtvutrecht.nl·
Schaaktafels uit Maximapark gaan de wereld rond
Vereisten voor verificatie door X - de blauwe badge krijgen
Vereisten voor verificatie door X - de blauwe badge krijgen
De blauwe verificatiebadge op X laat mensen weten dat een account van openbaar belang authentiek is. Meer informatie over welke soorten accounts geverifieerd worden.
·help.x.com·
Vereisten voor verificatie door X - de blauwe badge krijgen
Er moet een klimaatjournaal komen, eist XR. ‘Pijnlijk’ dat de NOS in twijfel wordt getrokken, reageren de media - NRC
Er moet een klimaatjournaal komen, eist XR. ‘Pijnlijk’ dat de NOS in twijfel wordt getrokken, reageren de media - NRC
Protest: Extinction Rebellion wil zaterdag het Mediapark ‘bezetten’ uit protest tegen de NOS-berichtgeving over het klimaat. De actiegroep vindt dat de omroep zich te veel laat leiden door de belangen van grote bedrijven. De journalistiek reageert kritisch.
·nrc.nl·
Er moet een klimaatjournaal komen, eist XR. ‘Pijnlijk’ dat de NOS in twijfel wordt getrokken, reageren de media - NRC
Trump fires National Portrait Gallery director, citing DEI support | Reuters
Trump fires National Portrait Gallery director, citing DEI support | Reuters
U.S. President Donald Trump said on Friday he had fired the director of the National Portrait Gallery in Washington, D.C., describing her as a supporter of diversity, equity and inclusion initiatives and saying she was inappropriate for the role.
·reuters.com·
Trump fires National Portrait Gallery director, citing DEI support | Reuters
Goejanverwellesluis
Goejanverwellesluis
De Goejanverwellesluis bij Hekendorp is nog altijd dicht. Sloepjes die van de Hollandse IJssel via de Dubbele Wiericke naar de Oude Rijn willen varen, moeten nog even wachten.
·rtvutrecht.nl·
Goejanverwellesluis
Statement from Minister Fraser concerning the Supreme Court’s decision on the Safe Third Country Agreement - Canada.ca
Statement from Minister Fraser concerning the Supreme Court’s decision on the Safe Third Country Agreement - Canada.ca
The Honourable Sean Fraser, Minister of Immigration, Refugees and Citizenship, issued the following statement on the Supreme Court of Canada’s decision in Canadian Council for Refugees v. Canada (Citizenship and Immigration), 2023 SCC 17:
·canada.ca·
Statement from Minister Fraser concerning the Supreme Court’s decision on the Safe Third Country Agreement - Canada.ca
The TACO Presidency
The TACO Presidency
Wall Street seems to have finally figured out Donald Trump—and it may be too late.
·theatlantic.com·
The TACO Presidency