Houten

Raadspraat - Oud en Nieuw 7 januari 2026 om 08:31 Voorlezen Opinie Raadspraat Als ik terugkijk op het afgelopen jaar, dan denk ik aan de vele gesprekken met inwoners. Gesprekken die soms hoopvol waren, maar vaak ook vol zorgen. Met inwoners die zichtbaar geraakt waren. Boos soms. Verdrietig. Of gewoon moe. Moe van onzekerheid, van veranderingen die snel gaan, en van het gevoel dat beslissingen over hun leven worden genomen zonder dat zij daar grip op hebben. Bijvoorbeeld de gesprekken over de mogelijke komst van een AZC. Ik sprak inwoners die bang waren voor wat dit betekent voor hun buurt, voor hun veiligheid, voor hun gevoel van thuis zijn. Tegelijk sprak ik ook inwoners die zeiden: ‘We herkennen ons Houten niet meer, we mogen niet wegkijken’. Die juist ruimte voelden om iets te betekenen voor mensen die alles zijn kwijtgeraakt. Die spanning liep en loopt dwars door Houten heen.Het raakt aan iets fundamenteels: wie we zijn als gemeenschap. Houtens DNA zit in omzien naar elkaar, maar ook in medezeggenschap, duidelijkheid en voorspelbaarheid. Juist daarom waren deze gesprekken zo belangrijk en soms ook zo moeilijk.Tegelijkertijd stonden we dit jaar voor stevige bezuinigingen. Dat zijn geen abstracte cijfers, dat zijn keuzes die inwoners raken. In voorzieningen, in ondersteuning, in wat wel en niet meer kan. Ik vond het soms schuren tussen wat we zouden willen en wat financieel verantwoord is. En ik weet dat veel inwoners dat ook zo voelen. Het afgelopen jaar was een jaar van keuzes maken. Soms zichtbaar en soms achter de schermen, maar altijd met impact voor onze inwoners. Het college en de raad hebben besluiten moeten nemen die niet altijd makkelijk waren, maar wel nodig.Als we vooruitkijken naar het komende jaar, zie ik opnieuw grote uitdagingen, maar ook kansen. De vraag zal niet alleen zijn wat we doen, maar vooral hoe. Hoe blijven we dicht bij onze inwoners? Hoe zorgen we voor vertrouwen, voorspelbaarheid en duidelijkheid?Ik weet dat we niet iedereen tevreden kunnen stellen. Maar ik geloof wel dat we iedereen serieus kunnen nemen. Door te blijven luisteren. Door zichtbaar te zijn. En door eerlijk te zeggen wanneer iets niet kan zonder weg te lopen voor het gesprek.Als inwoners misschien niet altijd krijgen wat ze hopen, maar wel voelen dat ze ertoe doen, dan blijven we trouw aan wat Houten Houten maakt.Ik wens u en ons allen een liefdevol jaar, waarin we proberen de verschillen te overbruggen en de overeenkomsten te omarmen.Karen Heerschop, burgemeester